Bu web site, bu blog, iyi de neden?
Çünkü unutuyoruz. Hayatımızda onca seneden sonra kalan tek şey sadece birkaç anı parçacığı. Anı bile değil çünkü zaman geçtikçe o ana dair duygular, düşünceler ve ne varsa uçup gidiyor. Ayrıca sadece uçup da gitmiyor, anılar zihnimizde değişiyor. BBC'de okuduğum bir yazıya göre geçmişi hatırladığımız her an beynin şu anki düşünceleri ile geçmiş arasında bağ kuruluyor ve bu yaşananları farklı hatırlamamıza neden oluyor. Duygular, düşünceler hatta yaşadığımız gerçeklerin bizde bıraktığı hatıra bile değişiyorken, anlık düşüncelerimin temeli olan geçmişteki fikirlerimi merak etmeden yapamıyorum. Bu nedenle gelecekteki fikirlerimin kaynağı olacak şimdiki düşüncelerimi paylaşmak ve ileride dönüp bir göz atmak istiyorum. Bu website aslında her birimizin ilk Facebook hesabından başka bir şey değil.
Ayrıca geçmiş aklımızdan silindikçe yok olmaya yaklaşıyoruz. Çünkü dört buçuk milyar yıl geçmişi olan bu dünyada iz bırakamamış bütün canlılar yok oldu. Birçoğunun varlığından bile haberdar olamadık. Aslında bu anlattıklarımı Hakan Günday Şahsiyet dizisinde dört kelime ile mükemmel bir şekilde özetlemiş . "Hayat hatıradır, unutursan ölürsün." Asıl sorumuza gelecek olursak bu web sitesini duygu, düşünce ve deneyimlerimi unutmamak için açtım ve bazı yaşadıklarımı, çıkardığım dersleri, başarılarımı, başarısızlıklarımı, planlarımı burada sizlerle paylaşacağım. Böylece birçok şey gibi yok olmak değil, iz bırakmayı hedefliyorum. İnsanların hayatına dokunabilmek ve hatırlanmak istiyorum.
Sizlere neden böyle bir yola çıktığımı anlatarak kısa bir yazıyla merhaba demek istedim. Önümüzdeki süreçte bolca üzerinde duracağımız iş hayatı ve günlük hayata dair konularda görüşmek üzere...
Adını hatırlayan son kişi de öldüğünde hiç doğmamış olacaksın.
